Aangeboren en aangeleerde talenten

In oktober las ik bij iemand op instagram een quote die iets zei als “Nog drie maanden en het decennium is voorbij, welke veranderingen ga jij nog maken om deze 10 jaar succesvol af te sluiten?”. Om de een of andere reden raakte mij dit. Ik vind dat ik dit decennium behoorlijke stappen gemaakt heb wat betreft persoonlijke ontwikkeling, maar ik had op andere vlakken ook meer groei verwacht. En alsof het universum dacht “Oh jij wil deze drie maanden nog even wat dingen meemaken?” liep de snelkoker op. Op werk liep mijn contract af en ik besloot een nieuw contract af te wijzen. De baan die ik erna zou gaan doen heb ik ook gecanceld. Ik heb een hutje op de hei geboekt en de stilte opgezocht om mijn situatie eens even goed te analyseren. 

Hier kwam ik er achter dat ik een persoonlijk(ewaar)heid heb ontwikkeld die eigenlijk gebaseerd is op overlevingsstrategie. Dit omdat ik met name als tiener vaak gedacht heb dat wie ik was niet oké was. Dat ik opmerkingen kreeg vanuit mijn omgeving over hoe ik eruit zag, hoe ik stond, welke muziek ik luisterde, welke hobby’s ik had, zelfs wat ik dronk. Niet eens allemaal met slechte intentie, maar het werd wel opgemerkt. Nu denk ik misschien wat kan mij dat nou schelen, maar als 13 jarige puber vond ik de mening van anderen heel belangrijk. Als introvert wilde ik zo min mogelijk opvallen dus onderdrukte ik al mijn natuurlijke uitingen om maar geen commentaar te krijgen. Na een tijdje had ik onbewust een systeem ontwikkeld om te analyseren wie ik voor me had en hoe die persoon mij zou willen zien zodat ik geen opmerkingen zou krijgen. Als je maar lang genoeg op deze manier leeft denk je dat dit je identiteit is. 

Een van de vlakken waarbij ik ervaar dat ik ben blijven steken is carrière. En door me af te vragen hoe dat kon, kwam ik tot de realisatie dat ik skills heb ontwikkeld, die niet van mij zijn. Een coach legde mij een tijdje terug het verschil uit tussen aangeboren en aangeleerde talenten: Dingen waar je als kind al goed in was en dingen waar je aangeleerd goed in bent, vanuit overlevingsstrategie. Toen realiseerde ik me dat ik dus door overlevingsstrategie erg goed ben in dienstverlening. Ik kon me namelijk naar ieder persoon zo presenteren dat ik de service verleen die die persoon wenst. Vaak koos ik voor beroepen waarbij ik service mocht verlenen. En ondanks dat ik daar goed in ben, levert het mij geen energie op. Daarnaast sprak ik op werk nooit mijn mening uit. Wanneer ik het niet eens was met een leidinggevende, zweeg ik. Ik had namelijk de valse overtuiging dat ik niet oké was, dus mijn mening deed er niet toe. Deze twee voorbeelden geven aangeleerd gedrag aan. Niet zo gek dus dat ik mijn drive en enthousiasme verloor. Daarnaast kwam er veel agressie uit, omdat ik uitingen van mijzelf onderdrukte.

Realiseren is stap één. Tot actie overgaan is de volgende stap. Het is een gek proces, maar ik ben benieuwd naar de toekomst. Wat ik aangeboren leuk vind om te doen is filosoferen, creëren en schrijven. Ik schrijf al een tijdje mijn realisaties uit. Door dit in blog-vorm te delen heeft iemand anders er ook nog wat aan. Ik weet nog niet wat ik ermee ga doen, maar mijzelf hiermee laten zien is ook alweer een stap richting mijn echte identiteit. Want als kind, geloof het of niet, stond ik vaak op een podium. Bij deze start ik liever met een digitaal podium. Mocht je ook vastlopen op carrière-gebied, stel jezelf dan de volgende vragen: 

Wat deed ik als kind graag?
Wat zou ik doen als ik geen angst had?
Wat doe ik ook als ik niet betaald krijg? 

In hoeverre komt dit overeen met je huidige baan? Misschien is dit een goed moment om hierover na te denken. Ik ken eventueel nog een leuk adresje op de hei waar je dat kunt doen. 

Tot de volgende! Ciao!

Share this post

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email
Sluit Menu
×
×

Winkelmand